Barisan, telefon dan sebelas minit

Barisan di bank di Malaysia ialah satu unit masa yang pelik. Ia cukup panjang sehingga anda perlukan sesuatu untuk dilakukan, dan cukup pendek sehingga anda tidak boleh mula sesuatu yang serius. Celah itu — sebelas minit, misalnya — ialah tempat permainan pelayar membuktikan nilainya.

Caranya bukan mencari permainan yang boleh dimainkan berjam-jam. Ia mencari permainan yang boleh anda berhentikan di tengah tanpa kehilangan apa-apa. Permainan padan tiga, penembak gelembung dan permainan kad semuanya berkongsi sifat itu: keadaan papan ialah keseluruhan ceritanya, dan menutup tab tidak merugikan anda.

Permainan yang menyimpan fail simpanan ialah jenis yang berbeza. Ia mahu anda kembali, dan kembali ialah janji yang anda buat kepada permainan itu, bukan kepada barisan. Bila barisan bergerak, anda mahu boleh beredar dengan bersih.

Jadi peraturan praktisnya begini: simpan dua permainan dalam fikiran — satu untuk barisan, satu untuk malam. Permainan malam boleh bercita-cita tinggi. Permainan barisan haruslah sesuatu yang anda sudah faham, supaya tiga minit pertama digunakan untuk bermain, bukan belajar.

SowSoy menandakan tajuk yang lebih besar dan perlahan sebagai pilihan popular dan membiarkan yang kecil di tempat lain, kerana kebanyakan yang kecil memang kecil dengan sengaja. Jika satu permainan perlukan tutorial, ia bukan permainan barisan.

Satu lagi perkara yang wajar disebut: tiada siapa perlu rasa bersalah bermain sebelas minit. Sesi pendek bukan sesi panjang yang gagal. Itulah bentuk masa kita yang sebenar.